Het betere plan voor wonen in Rotterdam

Auteur: rechtopdestad Pagina 1 van 16

Recht op de stad bij expertmeeting Woonakkoord

Op woensdag 14 december organiseerde de gemeenteraad een expertmeeting over het Rotterdamse Woonakkoord. Namens Recht op de stad namen André Ouwehand en Joke van der Zwaard hieraan deel. De expertmeeting ging over de ‘vraagzijde’ van wonen, dus de wensen en behoeften van huidige en toekomstige Rotterdammers.

In een korte presentatie hebben we toegelicht waar Recht op de stad voor staat. Het uitgangspunt van woonbeleid moet zijn een woonstad voor iedereen: lage en hoge inkomensgroepen, grote en kleine gezinnen, jong en oud, ongeacht inkomen, afkomst, woonduur of ander kenmerk. Daarin is geen plaats voor uitsluiting, discriminatie en institutionele vernedering, zoals door de toepassing van de Rotterdamwet. In plaats van ‘wijken in balans’ moet het beleid volgens ons gericht zijn op ‘wijken voor iedereen’ en moet een nieuwe woonvisie zeggenschap en eigenaarschap voor alle bewoners borgen. Bekijk de presentatie hier. Na de presentatie waren er gesprekken met raadsleden.

Bij de expertmeeting waren ook andere actiegroepen en organisaties aanwezig, waarvan sommige bij Recht op de stad aangesloten zijn: Het Rotterdams Woongenootschap, de Federatie Huurders Commerciële Sector (FHCS) en BPW Rotterdam. Ook het FHCS benadrukte dat kwalitatief goede en betaalbare woningen een mensenrecht is en dat de stad de verantwoordelijkheid heeft om te bouwen voor hun inwoners. Het Rotterdams Woongenootschap bracht de coöperatieve condities onder de aandacht. Overal in Nederland worden wooncoöperaties opgericht en ook in Rotterdam zijn er talloze initiatieven voor coöperatieve woonvormen, maar in onze stad zijn alle initiatieven tot nu toe mislukt doordat de voorwaarden niet gunstig zijn – dat moet en kan anders. Bond Precaire Woonvormen (BPW) vroeg aandacht voor de toenemende woononzekerheid en huisuitzettingen door onnodig gebruik van tijdelijke huurcontracten, antikraakwonen en illegale huurcontracten. Bekijk de presentaties en een overzicht van alle aanwezige groepen hier.

Over het Woonakkoord

De gemeenteraad heeft afgelopen juni tijdens de bespreking van het coalitieakkoord ‘Eén stad’ een motie aangenomen waarin het nieuwe College van B&W wordt verzocht om samen met een breed scala aan partijen en bewoners van de stad een Woonakkoord Rotterdam op te stellen. In dit kader wordt een aantal expertmeetings georganiseerd. Eerder waren er al expertmeetings met huurdersorganisaties, projectontwikkelaars en kennisinstellingen.

Lancering Recht op de stad maart 2021 (foto Joke Schot)

Recht op de stad in gesprek met wethouder Zeegers

Op 25 november spraken vier afgevaardigden van Recht op de stad met wethouder Chantal Zeegers van Klimaat, Bouwen en Wonen. We juichen het toe dat de wethouder in haar termijn Rotterdammers met regelmaat zal uitnodigen voor een ‘stadsmakersuurtje’ om met haar in gesprek te gaan over de stad. In het gesprek hebben we onder meer onze ideeën over de Woonvisie en zeggenschap/Stadsontwikkeling 2.0 gedeeld. Ook hebben we nogmaals aangedrongen op heroverweging van de sloop van de Pompenburgflat en kort gesproken over actuele kwesties in de Tweebosbuurt-Zuid-Oost, de Burgemeester Roosstraat en de Wielewaal.

Visie op wonen

We zijn blij te horen dat dit stadsbestuur is afgestapt van het doel in de Woonvisie om het aandeel sociale huurwoningen in de stad te verkleinen en de sociale woningvoorraad juist op peil wil houden. De wethouder gaf wel aan vast te houden aan het streven naar gemengde wijken, maar we zien het als een stap vooruit dat dit bestuur de focus verlegt naar het toevoegen van duurdere woningen in gebieden met veel goedkope woningen, in plaats van door ingrijpende sloop-nieuwbouw of renovatie goedkope woningen te vervangen door duurdere woningen.

De gemeenteraad is nu aan zet om uitgangspunten voor het Woonakkoord te formuleren. Recht op de Stad heeft van de raad al een uitnodiging ontvangen om tijdens de kennissessie op 14 december hierover mee te praten. In het gesprek met de wethouder werd niet duidelijk hoe het nieuwe Woonakkoord zich zal verhouden tot het Regioakkoord dat binnenkort definitief wordt vastgesteld. In het Regioakkoord zullen namelijk ook streefcijfers staan over nieuwbouw en sloop van woningen en de verdeling van sociale huur tussen Rotterdam en omliggende gemeenten. Ook is op dit moment onduidelijk of lijst van voorgenomen sloop- en renovatieprojecten van tafel is.

Volwaardige zeggenschap

Onder de vorige wethouder is toegezegd het recht op zeggenschap voor bewoners die te maken krijgen met ingrijpende herstructurering te regelen. Dit proces is gestart onder de noemer Stadsvernieuwing 2.0 en voor corporatiehuurders wordt dit vastgelegd in het stedelijke Sociaal Statuut dat momenteel vorm krijgt.

Voor Recht op de stad is het uitgangspunt dat alle bewoners – corporatiehuurders maar ook particuliere huurders, eigenaar-bewoners en tijdelijke huurders – moeten kunnen meebeslissen over de toekomst van hun woning en buurt. Ze moeten dit bovendien vanaf de oriëntatiefase kunnen doen en daarin onafhankelijke en professionele ondersteunding krijgen. Ook willen we dat er een recht op terugkeer is voor de bewoners die dat willen. Dit zal ook meer draagvlak voor plannen opleveren. (Zie ons betere plan voor wonen, punt 2 over zeggenschap.)

De wethouder vindt vooralsnog dat woningcorporaties zelf beslissingen kunnen nemen over hun woningvoorraad maar dat zij direct daarna een plicht voor informatie en ondersteuning hebben voor de bewoners. Wij hebben nogmaals ons pleidooi toegelicht om bewoners vooraf bij de besluitvorming te betrekken. In het gesprek met de wethouder werd niet duidelijk hoe de rechten van particuliere huurders, eigenaar-bewoners en tijdelijke huurders worden vastgelegd en welke rechten zij zullen hebben bij herstructurering. We hopen hierover snel verder te kunnen praten.

Actuele ontwikkelingen in de buurten

Tot slot spraken we over een aantal actuele ontwikkelingen. In maart 2022 stuurden we samen met bewonerscommissie Behoud de Pompenburg een brandbrief aan de wethouder (toen nog Bas Kurvers), Havensteder en Nanne de Ru van Powerhouse Company/Red Company waarin we verzochten om in gesprek te gaan over een alternatief voor sloop, namelijk klimaatneutrale transformatie en optopping. In juli ontvingen we een schriftelijke reactie van wethouder Zeegers. We betreuren het dat de wethouder in het gesprek bevestigde dat zij geen reden ziet om de sloop van de Pompenburgflat te heroverwegen gezien de afspraken in het coalitieakkoord. Zij erkent dat bij de sloop en nieuwbouw van het plan Rise sprake is van een grote CO2-emissie. De tervisielegging van het ontwerp-bestemmingsplan wordt verwacht rond de zomer van 2023. Verdere planning van sloop en bouw is vooralsnog onduidelijk. Wij deelden onze zorgen over het feit dat Havensteder op de plannen vooruitloopt en er daardoor onnodige onrust is onder de bewoners.

Met betrekking tot de Tweebosbuurt-Zuid-Oost stemde de wethouder in met een gesprek in januari met de bewonersgroep Tweebos over de plannen voor dit deel van de Tweebosbuurt. Vorige maand vernietigde de Raad van State het bestemmingsplan.

Namens de bewoners van de Burgemeester Roosstraat die nog niet zijn uitverhuisd hebben we de wethouder gevraagd om een half jaar respijt, vanwege de schrijnende situatie van deze huishoudens. Zij zou onze zorgen hierover doorgeven aan wethouder Simons die verantwoordelijk is voor vastgoed. Namens een aantal bewoners van de Wielewaal hebben we eveneens om uitstel van uitverhuizing gevraagd. De wethouder gaf aan dat ze zich in de situatie in de Wielewaal zou gaan verdiepen.

We kijken uit naar een volgend gesprek met de wethouder. Begin 2023 zullen een aantal afgevaardigden van Recht op de stad ook met een aantal bestuursleden van NPRZ, waaronder wethouder Tim Versnel, spreken over het woonbeleid op Zuid.

Foto Joke Schot

Pompenburg slopen is “kapitaalvernietiging en niet duurzaam”

Architectuurhistoricus Joosje van Geest pleit in een artikel in Vers Beton voor behoud van de Pompenburgflat als beeldbepalend erfgoed van na 1965.

[…] Decennialang lagen de kavels langs Pompenburg en de Sint Jacobsplaats braak. In het Basisplan voor de Wederopbouw uit 1946 waren ze bestemd als kantoorlocatie. Maar toen vanaf de jaren 1970 hard aan de verlevendiging van de binnenstad werd gewerkt, kwamen de lege terreinen in aanmerking voor woningbouw. Met het nadrukkelijke gebouw van 14 bouwlagen, geheel gevuld met ‘woningwetwoningen’ maakte Weeber in één slag voorgoed de sociale woningbouw zichtbaar in het toen nog kil bevonden hart van Rotterdam. Dat deze karakteristieke architectuur nu cultuurhistorische betekenis heeft, blijkt uit de Cultuurhistorische Verkenning Weena – Hofplein (2021), een studie die in opdracht van de gemeente werd verricht. De conclusie: Pompenburg is beeldbepalend. […]

Het is belangrijk om zorgvuldig met dit gebouw om te gaan, omdat met behoud van Pompenburg ook een stuk historische gelaagdheid van de stad wordt gewaarborgd. Zeker in Rotterdam is de geschiedenis al nauwelijks aanwezig en zouden we de sporen uit het recente verleden zoveel mogelijk moeten koesteren. Er moet met veel meer met respect naar de bestaande stad en naar de gebouwen uit de Post ’65 periode gekeken worden bij verdere verdichting en verduurzaming van de stad. […]

Bij sloop van corporatiewoningen mag je sowieso grote vraagtekens plaatsen, vindt André Thomsen, oud-hoogleraar Renovatie van de TU Delft, omdat de woningbouwverenigingen al jaren niet hun bouwdoelstellingen halen. Hij stelt zelfs dat het gewoonweg idioot is om goede woningen te slopen in ruil voor nieuwbouw, met de huidige grote tekorten. Samen met actiegroep Recht op de Stad pleit hij dan ook voor een “sloopmoratorium”. Met de petitie Slopen? Nu even niet! roept hij op tot een volledige stop op woningbouwsloop.

Ook de Brusselse stadsbouwmeester Kristiaan Borret wijst op duurzaamheidsoverwegingen bij de afweging voor sloop of behoud van al die grote gebouwen uit de 20ste eeuw. Zo zei hij onlangs in een interview in De Architect over de heersende sloopdrift: “We moeten omarmen wat er is. Kampioenen worden in complexe opdrachten waarbij we gebouwen behouden, tegelijk transformeren en verzoenen met hun omgeving.”

Niet alleen de bewoners van Pompenburg, maar ook veel andere Rotterdammers komen in opstand tegen het huidige woonbeleid. De woningen zijn in goede conditie: slechts een paar jaar geleden zijn ze door Havensteder grondig gerenoveerd en verduurzaamd tot energielabel A. De Bewonerscommissie Behoud Pompenburg pleit ook voor behoud omdat steeds meer onderzoeken aantonen dat CO2 uitstoot bij sloop-nieuwbouw vele malen hoger is dan bij renovatie.

Een gebouw al na 40 jaar slopen is kortom kapitaalvernietiging en bovendien niet bepaald duurzaam. Het is daarom cynisch dat de milieubelastende sloop van Pompenburg en de beide naastliggende kantoorgebouwen onderdeel vormt van de verduurzaming van het Hofplein. Maar wie weet valt het tij nog te keren.

Lees het hele artikel op Vers Beton hier.

Lees hier meer over de Pompenburg en het protest tegen de sloop.

Het gezicht van de Tweebosbuurt is niet meer

“Mevrouw Pelger moest plaatsmaken voor sociale stijgers. Wat de beleidsmakers niet weten is dat zij al bovenaan die sociale ladder stond.”

Foto Joke Schot © 2020

Mustapha Eaisaouiyen, medeoprichter van Recht op de stad en oud-bewoner van de gesloopte Tweebosbuurt, schreef voor Vers Beton een persoonlijk in memoriam over Grarda Pelger, die op 28 oktober overleed. Voor velen is zij de moeder en het boegbeeld van de buurt waar ze haar hele leven woonde.

Ze is het bekendste gezicht van – inmiddels – Nederlands bekendste volksbuurt de Tweebosbuurt. Mevrouw Pelger heeft de buurt waar ze bijna haar hele leven woonde nationaal en internationaal op de kaart gezet. En niet alleen de Tweebosbuurt, maar ook andere volksbuurten in heel Nederland kregen een gezicht dankzij haar lieve stem en eindeloze vriendelijkheid. Het is ook haar stem die door de Rotterdamse Rekenkamer en tot aan de Verenigde Naties toe gehoord werd. Mevrouw Pelger was voor velen de moeder van de Tweebosbuurt. Voor haar hadden mensen niets anders dan ontzag. Zij kon ieder met haar glimlach en houding direct ontwapenen.

Klik hier voor de volledige tekst (daarna op het kruisje klikken zodat de tekst volledig zichtbaar wordt)

Lees ook “Willen jullie koffie?” – Grarda Pelger 1939-2022

Straattentoonstelling Burgemeester Roosstraat: “aanklacht tegen gemeente”

Screenshot RTV Rijnmond

Straattentoonstelling ‘Het Gemeentelijk Woonbeleid anno 2022’ vraagt aandacht voor de onmenselijke behandeling door gemeente Rotterdam van de bewoners van de Burgemeester Roosstraat. 

In de Burgemeester Roosstraat is op de door gemeente dichtgetimmerde woningen een straattentoonstelling geopend getiteld ‘‘Het Gemeentelijk Woonbeleid anno 2022’. De tentoonstelling is een aanklacht tegen de manier waarop de gemeente Rotterdam om is gegaan en nog steeds omgaat met de bewonersvereniging De Roos en met de bewoners van de Burgemeester Roosstraat 25-35.

Met de tentoonstelling, die bestaat uit twee tekstpanelen en vijf levensgrote foto’s van de mensen en gezinnen die achter de panelen wonen of woonden, vraagt de vereniging De Roos aandacht voor – in haar ogen – onmenselijke manier waarop de gemeente omgaat met haar burgers. Naast een kort overzicht van de feiten die een actieve groep zelfredzame bewoners in twee jaar tijd tot wanhoop hebben gedreven, is de tentoonstelling – door de aandacht op de bewoners zelf te richten – vooral een oproep aan het gemeentelijk apparaat om meer menselijkheid en empathie te tonen in de uitvoering van haar woon- en vastgoedbeleid.

Het begon allemaal zo mooi toen 20 jaar geleden een actieve groep bewoners het rijtje ‘witte huisjes’, ooit gebouwd als huisvesting voor de bewakers van de achter de woningen gelegen gevangenis aan de Noordsingel, van dreigende sloop door de eigenaar gemeente Rotterdam heeft gered, door het beheer van de woningen zelf op zich te nemen. Een daad van burgerschap die destijds nog gewoon was, en waar de gemeente nog ruimhartig aan meewerkte, maar die vandaag vrijwel onmogelijk is geworden.

In die twintig jaar daarna werd – met een klein meegekregen onderhoudsbudget, maar grotendeels op eigen kosten – het dak geheel vernieuwd, werden de woningen binnen en buiten opgeknapt en ontstond een hechte, gemêleerde groep zelfredzame bewoners, van verschillende sociale achtergrond, jong en oud, arm en (iets) rijker.

In 2020, toen de bewonersvereniging bij de gemeente aandacht vroeg voor de slechte staat van de fundering, een investering die ze niet meer op eigen kosten kon doen, besloot de afdeling Vastgoed te gaan verkopen. Protest mocht niet baten, en de zogenaamde opstalovereenkomst werd opgezegd. Een jaar later, per 30 juli 2022, zouden de woningen leeg moeten worden opgeleverd.

Maar de vereniging mocht in het kader van het gemeentelijk ‘Actieprogramma Coöperatieve Woonvormen’ de woningen ook zelf kopen. Voor anderhalf miljoen, wel te verstaan. Een verbazingwekkend hoog bedrag voor wie weet dat vergelijkbare woningen ernaast door dezelfde gemeente een jaar eerder voor 1 (één) Euro zijn verkocht.

Desondanks ging de vereniging aan het rekenen. Vlak voordat een voorstel kon worden ingediend, werd de deal in januari 2022 door gemeente eenzijdig opgezegd, op de – discutabele, en door bewoners en haar juristen aangevochten – grond van de zogenaamde Didam-arrest. Bewoners werden opnieuw gesommeerd de woningen per eind juli te verlaten, inmiddels nog minder dan een half jaar om 14 volwassenen en 4 kinderen, te herhuisvesten.

Dankzij een motie in de gemeenteraad werd de gemeente gedwongen zelf voor ‘passende woonruimte’ te zorgen voor de vetrekkende bewoners, maar de vertrektermijn bleef gehandhaafd. Onder protest – wat konden zij anders – besloten de bewoners aan deze uitverhuizing mee te werken. Toen dit niet opschoot stuurde de bewonersvereniging eind april een ‘brandbrief’ aan gemeente, waarin om adempauze werd gevraagd omdat de herhuisvesting nog nauwelijks van de grond was gekomen en de eindtermijn dus niet gehaald zou kunnen worden. De toenmalige wethouder Bas Kurvers antwoordde hierop na vragen in de raad: ‘Die termijn is niet onrealistisch, maar wel ambitieus.’

We zijn inmiddels alweer een half jaar verder, en de ‘ambitie’ is ruim overschreden. Enkele bewoners is inderdaad passende vervangende woonruimte aangeboden, en zijn verhuisd of aan het verhuizen. Maar het merendeel woont er nog steeds, zo wordt zelfs 31 december nog ‘ambitieus’.

Door het permanent op snel verhuizen aandringen van het door gemeente ingehuurde ‘herhuisvestingsbureau’, is de actieve groep betrokken en zelfredzame Rotterdammers inmiddels in stress en paniek ten onder aan het gaan. Een voorbeeldig bewonersinitiatief wordt op deze manier actief door de gemeente getermineerd.

Het meest schrijnende is wel dat een dementerende, terminale mevrouw – ooit door gemeente geëerd voor haar bijdrage aan de gemeenschap – samen met haar mantelverzorger en dochter/buurvrouw botweg wordt gesommeerd snel te verhuizen. De bewonersvereniging wordt intussen door de afdeling Vastgoed bestookt met verkapte dreigementen van rechtszaken ‘wegens nalatigheid om de woningen op tijd leeg op te leveren’.

In februari werd door de toenmalige wethouder een gesprek met de bewoners toegezegd. Herhaaldelijk aandringen om dit gesprek snel te voeren werd meer dan acht maanden lang niet gehonoreerd. Onlangs kon er dan toch een afspraak met de nieuwe wethouder worden gemaakt, over een maand wel te verstaan. Urgentie wordt in deze zaak door de gemeente kennelijk nog niet gevoeld.

(bericht van Bewonersvereniging De Roos)

Lees/kijk over de Burgemeester Roosstraat 25-35:

Het falende beleid in de Burgemeester Roosstraat staat niet op zichzelf. Sinds de gemeente in 2020 het Actieprogramma wooncoöporaties aankondigde zijn vier trajecten mislukt. Piet Vollaard, die zich vanuit zijn stichting ‘Stad in de Maak’ (samen met bewoner Eric Jutten) al jaren inzet voor betaalbare woonruimte in Rotterdam, onder meer via wooncoöporaties, heeft al het vertrouwen in de afdeling Vastgoed verloren. „Ze torpederen moedwillig elk bewonersinitiatief. Het is mij alleen onduidelijk wat hun belang is. In elk geval blijkt uit alles dat ze niet met burgers kunnen omgaan.”

Gezamenlijk statement aanpak dakloosheid

Op 5 december presenteert het kabinet de nieuwe aanpak dakloosheid. Samen met 30 andere maatschappelijke organisaties maken we een gezamenlijk statement voor een ambitieus en kansrijk plan. Lees hier wat nodig is om dakloosheid onder jongeren tegen te gaan en uit te bannen.

Dakloosheid is een woonprobleem, een ernstige schending van het recht op huisvesting en een extreme uiting van de brede wooncrisis in Nederland. Het aantal dak- en thuisloze jongeren in Nederland neemt zorgwekkende vormen aan. Een verborgen mensenrechtencrisis in Nederland. Jongerendakloosheid is geen natuurverschijnsel en verdwijnt evenmin vanzelf. Dit moet en kan anders.

In 2021 ondertekende de Nederlandse regering de Verklaring van Lissabon, waarin 27 Europese lidstaten hebben afgesproken om dakloosheid voor 2030 te beëindigen. Achter de schermen wordt momenteel gesleuteld aan de nieuwe aanpak dakloosheid 2023-2030. Vanuit jongeren en belangenorganisaties klinkt de roep om een ambitieus én kansrijk plan. Hieronder schetsen wij wat daarvoor nodig is.

Lees hier ons gezamenlijk statement (pdf).

Ondertekenaars

Basisberaad, Rotterdam
Bureau Straatjurist, Amsterdam
Bond Precaire Woonvormen
De Daklozenvakbond, Amsterdam
Don Bosco Straatvisie, Amsterdam
Eropaf
ExpEx
Fonds 21
Het Vergeten Kind
Housing First Nederland
Kamers met Aandacht
Kansfonds
Kernkracht Midden-Holland
Lumen Holland Rijnland
MDHG Belangenvereniging Druggebruikers
MO Den Bosch
Motiva Straatadvocaten
Movisie
PerMens
Recht op de Stad
SamenThuis2030
SMO Breda
SMO Traverse
Stichting Mara, Rotterdam en Den Haag
Straatalliantie, Amsterdam
Straat Consulaat, Den Haag
Terwille Verslavingszorg
U-2B Heard, Utrecht
Up to Us
Werkpro
WijZijn Traverse Groep

Fotografie: Eveline van Egdom (rechtenvrij via Straatconsulaat.nl)

Raad van State tikt gemeente op vingers vanwege bestemmingsplan Tweebosbuurt Zuid-Oost

De Raad van State vernietigt vandaag een deel van het bestemmingsplan voor de Tweebosbuurt. Het is te laat voor de bewoners, wiens woningen al gesloopt zijn, maar mogelijk wordt hierdoor de dijk met mooie bomen gered.

Het gaat over de Tweebosbuurt Zuid-Oost, het deel waar Grarda Pelger woonde met karakteristieke gevels uit eind 19e/begin 20e eeuw en een dijk met bomen. De woningen en dijk zouden volgens het plan gesloopt worden om plaats te maken voor 175 nieuwe woningen.  

De gemeente Rotterdam heeft verzuimd om een milieueffectrapport op te stellen en nam de cultuurhistorische waarden van de wijk niet mee. Advocaat Olga de Vries zei tegen Rijnmond:

“De gemeente werkt volgens de salamitactiek: steeds een stukje aanpakken. In die zin kan je de beslissing van de Raad van State zien als een tik op de vingers voor de salamitactiek: kijk naar het geheel.”

De Vries: “De bewoners zijn blij dat de gemeente hier alsnog naar moet kijken. Het gaat om een karakteristiek patroon van de straten. Het kan betekenen dat de bomen niet worden gerooid en de Hilledijk daar niet wordt verplaatst. Wrang is natuurlijk wel dat het nu pas allemaal gebeurt terwijl een deel van de Tweebosbuurt al is gesloopt.”

Eeva Liukku sprak voor haar column in Vers Beton met Elizabeth Poot, mede-initiatiefnemer van Recht op de stad over wat de uitspraak betekent:

Om te begrijpen wat dit precies betekent, bel ik met Elizabeth Poot. Ze was tot aan haar pensioen zelf stedenbouwkundig ambtenaar voor de gemeente Rotterdam, en is sinds enkele jaren actief voor de actiegroep Recht op de Stad. Als getuige/deskundige is ze betrokken geweest bij deze rechtszaak van de Tweebosbuurtbewoners tegen de gemeente.

Het grootste deel van de huizen in de buurt is inmiddels al gesloopt, maar deze uitspraak geeft toch hoop, vertelt ze: “De kopgevel met het café en de schildering aan de Martinus Steijnstraat staat er nog. De bedoeling was dat dit ook nog gesloopt zou worden, en dat de rooilijn (de nieuwe gevel) van de nieuwbouw twaalf meter naar voren zou komen, dicht tegen de dijk aan. Daarvoor moesten de bomen weg.” En dat blijkt dus in strijd met de Cultuurhistorische Verkenning van bureau SteenhuisMeurs, die nota bene is opgesteld in opdracht van de dienst Stadsontwikkeling.

“Die schuif-operatie met de nieuwbouw kan met deze uitspraak niet meer gemotiveerd worden”, zo vertelt ze. Het onverwachte resultaat is dat met deze uitspraak ook de bomen aan de Hilledijk waarschijnlijk zijn gered: “De gevelwand langs de Hilledijk, daar waar de onlangs overleden mevrouw Pelger woonde, is een monumentaal element voor de wijk. Daar is de gemeente aan voorbijgegaan. Ook de bomenrij hoort daarbij.” En die kunnen nog gered worden.

Op de website van de gemeente staat: “Gemeente Rotterdam respecteert de uitspraak en gaat onderzoeken wat dit betekent voor de bouw van de nieuwe woningen tussen de Tweebosstraat en de Hilledijk.”

Andere nieuwsberichten:

Nóg een klap voor gemeente Rotterdam: streep door plan voor nieuwe Tweebosbuurt, AD Rotterdam, 2 november

Bewoners gesloopte Tweebosbuurt krijgen gelijk, maar dat komt veel te laat, Hart van Nederland, 2 november

Lees de uitspraak van de Raad van State hier

Twee karakteristieke woningen aan de Hilledijk staan nog overeind, de woningen eromheen zijn gesloopt. Op de achtergrond zie je sloopmachines en stof van het puin.

De Hilledijk in mei 2022 (foto Joke Schot)

Tweebosbuurt, Hilledijk in februari 2021

Acht werktafels over zeggenschap tijdens het Stadmakerscongres

Zeggenschap, zeggenschap, zeggenschap! Zeggenschap is cruciaal in het woonbeleid, en wij hebben het er dan ook graag en veel over. Zo ook tijdens het Stadmakerscongres op 4 november, een jaarlijkse bijeenkomst georganiseerd door AIR.

We hadden het al aangekondigd, en nu is er ook meer bekend over de inhoud van onze sessie in het kader van ons Stadslab ‘Zeggenschap van bewoners’ dat we samen met AIR organiseren. Onder leiding van socioloog, activist, adviseur en publicist Frans Soeterbroek gaan we op onderzoek in de wereld van zeggenschap. Er zijn maar liefst acht werktafels over dit onderwerp waar je bij kunt aanschuiven:

  1. Consistent beleid | Kim Butter van Save.museum.park
  2. Werken vanuit vertrouwen | Femke Coops
  3. Toekomstvisie voor Carnisse | Endry van Velzen van De Nijl Architecten
  4. Tegenkracht: samenspel van bewoners en professionals | Arnold Reijndorp & Joke van der Zwaard van Recht op de Stad
  5. Grip op de kaders | André Ouwehand van Recht op de Stad
  6. De ambtenaar in de leefwereld van de bewoner| Perry Boomsluiter van gemeente Rotterdam
  7. Politiek en het ambtelijk apparaat | Yoek Kouwenhoven
  8. Ambtenaren, burgers en gelijkwaardigheid | Carel Kouwenhoven

Met name werktafels 3 t/m 6 zullen gaan over Stadsvernieuwing 2.0. Lees hier meer over deze sessie.

In de ochtend is Mustapha Eaisaouiyen namens Recht op de stad bij een gesprek over de vraag ‘Wie zit er niet aan tafel’. En in de middag neemt Mustapha ook deel aan Studio Stadmaken over het woonbeleid.

Aanmelden voor het Stadsmakerscongres kan hier. Hopelijk tot ziens op 4 november in Theater Zuidplein!

Lees hier meer over ons Stadslab ‘Zeggenschap van bewoners’. Tijdens de startbijeenkomst op 11 oktober sprake Joke van der Zwaard deze tekst over stadsvernieuwing uit.

Zeggenschap: ruimte voor meepraten, maar ook voor tegenspraak

De startbijeenkomst van ons stadslab over zeggenschap op 11 oktober werd ingeleid door Joke van der Zwaard, mede-initiatiefnemer van Recht op de stad. De tekst werd deze week op Vers Beton gepubliceerd.

Stadsvernieuwing 1.0 is, kennelijk, voor de gemeente de referentie om zeggenschap van bewoners in het woondomein vandaag de dag inhoud en vorm te geven. Laten we daarom eens kijken wat dat vroeger inhield én hoe bewoners de zeggenschap weer zijn kwijtgeraakt. Misschien wordt dan duidelijker wat ervoor nodig is om die zeggenschap terug te veroveren. […]

De zeggenschap van bewoners van die tijd kwam voort uit een combinatie van democratiserings- en emancipatiebewegingen en was ingebed in een levendige sociale en culturele infrastructuur van bestaande en nieuw gecreëerde plekken.

Stadsvernieuwing 1.0 wijkt dus behoorlijk af van de huidige praktijk. Nu is er de mogelijkheid tot inspreken, toen was er sprake van een brede ‘tegenbeweging’. Nu leeft de veronderstelling dat de individuele bewoner/burger die rol wel even kan oppakken, toen ging men uit van de vaststelling dat tegen de kennis en het organisatievermogen van de overheid alleen tegenwicht geboden kon worden als ook de bewoners daarover konden beschikken. Toen leefde het idee dat de kennis en creativiteit die nodig is voor vernieuwing van onderop moest worden ontwikkeld, en feitelijk gerealiseerd werd door een coalitie van bewoners en kritische, betrokken professionals. Nu hebben we een uitgekleed overheidsapparaat en middenveld waarin de kennis en de vaardigheden voor zo’n samenwerking niet meer bestaan. […]

Maar er is goed nieuws. De kritiek van de evaluatiecommissie NPRZ is tegelijkertijd een teken dat er een tegenbeweging aan het ontstaan is. Zonder het luidruchtige protest van de Tweebossers, opgewekt door de straatvergaderingen van Menno Janssen, de door Agnes Verweij gearrangeerde ontmoeting van de Tweebossers (en Wielewalers) met Leilani Farha rapporteur Huisvesting van de Verenigde Natie en de spandoeken van Cultural Workers United. De persoonlijke aandacht en morele steun van Recht op de Stad en De Woonopstand, het spreekuur van de Bond Precair Wonen voor de tijdelijke bewoners, de expositie met foto’s en persoonlijke verhalen van Joke Schot & Roland Huguenin, het theaterstuk ‘Dit is de Tweebosbuurt’ van Joost Roskam van het Rotterdams Wijktheater, de WORM-radio-uitzendingen van Fucking Good Art, artikelen in Vers Beton, een afscheidsdag met concerten, animaties, spoken word en een stille tocht. Zonder al deze vormen van activisme, doordenken en solidariteit, én de publiciteit die dit opleverde, had de evaluatiecommissie NPRZ de zeggenschapskwestie waarschijnlijk over het hoofd gezien.

Ik denk daarom dat we kunnen vaststellen dat er een beweging en een taal aan het ontstaan is die het systematisch negeren van de stem, de belangen en gevoelens van bewoners heeft doorbroken. Een taal die percentages vervangen door gezichten en namen. […]

Stadsvernieuwing 2.0 zou niet alleen ruimte moeten bieden voor meepraten, maar ook voor tegenspraak. Niet alleen over uitvoeringskwesties, ook over de uitgangspunten. Bijvoorbeeld over de rol van de ontwikkelaars, en over dat hardnekkige balans-idee dat nu door minister De Jonge met zijn 30% sociale woningbouwregeling regionaal wordt uitgerold.

Voor het maken van een sociaal statuut zijn de eerste stappen gezet, maar als het gaat om de voorwaarden zitten we nog vast in oud beleid. Dat moet veranderen.

Lees de hele tekst hier.

Foto: Joke Schot

Recht op de stad op het Stadmakerscongres 2022

Op vrijdag 4 november 2022 organiseert AIR het Stadmakerscongres, dé Rotterdamse werkplaats van het stadmaken in Rotterdam. Recht op de stad is betrokken bij onderdelen van het programma.

Als onderdeel van het Stadslab over zeggenschap van bewoners organiseren AIR en Recht op de Stad op een uitgebreide sessie. Na een inleiding van Frans Soeterbroek zullen in diverse werktafels verschillende aspecten van de zeggenschap van bewoners uitgediept worden. Meer info over deze sessie lees je hier.

Het programma biedt daarnaast nog diverse tours en andere sessies, waaronder de  Studio Stadmaken #1 over woonbeleid, waaraan Mustapha Eaisaouiyen namens Recht op de Stad zal deelnemen. Meer info hier.

Dit keer is het evenement in Theater Zuidplein. Je kunt je hier inschrijven.

Pagina 1 van 16

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén