Het betere plan voor wonen in Rotterdam

Categorie: Algemeen Pagina 2 van 6

Recht op de stad presenteert: Kieswijzer wonen #GR2022

PERSBERICHT

Op 25 februari lanceert Recht op de stad de Kieswijzer met 16 stellingen over woonbeleid. Rotterdammers kunnen de Kieswijzer online invullen (rechtopdestad.nl/kieswijzer) om hun eigen mening te vergelijken met de standpunten van politieke partijen. Op de website zijn de standpunten ook visueel gepresenteerd om de partijen makkelijk te kunnen vergelijken.

Uit de Kieswijzer blijkt dat 13 partijen de Woonvisie willen herzien. Met betrekking tot zeggenschap zeggen 11 partijen het eens te zijn dat er bij sloopplannen een draagvlakmeting onder bewoners moet worden uitgevoerd (dat gebeurt nu alleen bij renovatie) en 12 partijen vinden dat bewoners ondersteund moeten worden door een onafhankelijke organisatie. Ook zijn 13 partijen het ermee eens dat de Rotterdamwet discrimineert en niet langer in Rotterdam moet worden ingezet.

Van de 20 partijen die meedoen met de lokale verkiezing, hebben er 17 meegewerkt aan de Kieswijzer. Leefbaar Rotterdam liet weten niet mee te willen doen. Van FvD en Wij Kleurrijk Rotterdam kregen we geen reactie.

Recht op de stad heeft de Kieswijzer gemaakt om Rotterdammers te informeren en helpen bij hun keuze voor een politieke partij voor de gemeenteraadsverkiezingen op 14, 15 en 16 maart. Wonen is een van de belangrijkste onderwerpen voor de gemeenteraadsverkiezingen. Zeker in Rotterdam, waar de Woonvisie, het gebrek aan zeggenschap voor bewoners en controversiële maatregelen zoals de Rotterdamwet al jaren voor discussie en onvrede zorgen.

De 16 stellingen zijn gebaseerd op het ‘betere plan voor wonen in Rotterdam’ dat Recht op de stad presenteerde in maart 2021. Recht op de stad is een initiatief van bewonersgroepen en betrokken Rotterdammers voor een beter en eerlijker woonbeleid.

De komende weken staat Recht op de stad op verschillende markten in de stad om de Kieswijzer onder de aandacht te brengen en met Rotterdammers in gesprek te gaan over de verkiezingen.

Gespreksavond met leden en kandidaat-leden van Wijkraad Afrikaanderwijk

maandag 21 februari | 19:30 – 21:00 | Gemaal op Zuid | inloop vanaf 19:15 | vrije toegang

De wijk is aan zet. Leden van de bestaande Wijkraad Afrikaanderwijk en nieuwe kandidaten, gaan met elkaar in gesprek over het vertegenwoordigen van hun wijk. Via de wijkraad kunnen bewoners, organisaties en ondernemers bij de gemeente aandacht vragen voor dingen die zij belangrijk vinden, zoals wonen, integratie, groen, welzijn, bereikbaarheid, veiligheid op straat en tal van andere onderwerpen.
De Afrikaanderwijk is divers. Hoe leven tientallen nationaliteiten daar met elkaar samen en hoe krijgen zeven wijkraadsleden grip op die samenleving? En minstens zo belangrijk: hoe en welke contacten kunnen tot stand worden gebracht tussen de al aanwezige bewoners en de nieuwkomers?
Wat doet die wijkraad? Kunnen zij onderwerpen bij de gemeente agenderen? Hebben zij invloed, zijn zij gelijkwaardige gesprekspartners of zijn zij een spreekbuis van de gemeente. Hoe legt de wijkraad contact met de buurt en hoe betrekken zij bewoners bij de wijkraad?
Kortom: een wereldbaan. Kom luisteren en meepraten over de ideeën en strategieën van 19 kandidaat-wijkraadsleden.

Lees verder onder de foto

Entree Afrikaanderwijk 2020 – © foto Joke Schot

SPREKERS
Inleiding en presentatie van deze avond wordt gedaan door Agnes Verweij (journalist en vertegenwoordiger van Recht op de stad).

Aanvullende informatie wordt spoedig bekend gemaakt.

INTERMEZZO
De avond wordt muzikaal omlijst door de Rotterdamse zangeres Lena Evora en pianist/gitarist Toy Vieira, beiden afkomstig uit  Kaapverdië. Zij verbinden verhalende poëzie met ritmisch avontuur.


VERDIEPING
Meedoen, meedenken en meebeslissen 

Wijkraad Afrikaanderwijk 

In Afri

Naast een stem voor de gemeenteraad brengen de Rotterdammers voor het eerst ook een stem uit op hun favoriete wijkraadslid. Op hun favoriete wat? Precies! Daarom organiseert Arminius Stemmen in de stad: De wijk aan zet? onderdeel van een programmareeks over invloed en zeggenschap van Rotterdammers rondom de Gemeenteraadsverkiezingen van 2022. Dinsdag 8 maart 2022 | 20:00 | tickets via de link

KIJKEN en TERUGKIJKEN
Deze gespreksavond is live te volgen via YouTube en kan na de uitzending worden teruggekeken.

Deze avond is onderdeel van de Expositie ‘Uitgedoofd en Ontzield’, door Joke Schot en Roland Huguenin samengesteld en ontwikkeld voor de Afrikaanderwijk Coöperatie in het Gemaal op Zuid.

Mede mogelijk gemaakt door Gemeente Rotterdam.

Gespreksavond ‘Is huisvesting een mensenrecht of een voorrecht?’

Gespreksavond over burgers, democratie en de rechtsstaat

zaterdag 12 maart 2022 | Gemaal op Zuid | 20:00 tot 21:45 | inloop 19:45 | vrije toegang

Wonen is toch net zo vanzelfsprekend als voeding, kleding, zorg en onderwijs? De huidige wooncrisis laat zien dat dat niet zo is. Belegging en sloop hebben de woningvoorraad onder druk gezet. De gemeente Rotterdam sloopt sociale huurwoningen, omdat er te veel mensen in de stad zouden wonen die te weinig zouden verdienen en maatschappelijke problemen zouden kunnen veroorzaken.

Neoliberale politiek heeft de volkshuisvesting veranderd in een woningmarkt. Het Nationaal Programma Rotterdam Zuid (gentrificatiebeleid) en de Rotterdamwet doen daar een schepje bovenop. Of je een woning kunt vinden hangt af van je inkomen en van wie je bent.

Woningcorporaties waren bijna tien jaar lang gebonden aan de verhuurdersheffing, boden nauwelijks weerstand tegen het gemeentelijke beleid en verzaken steeds vaker hun zorgtaken ten behoeve van hun klanten, behoud van sociale cohesie in de wijken en hun eigen bezit.

Gewone mensen verliezen hun vertrouwen in de politiek, omdat zij door de commercie en de wet- en regelgeving in de marge van de samenleving worden gedrukt, en de strijd voor hun woonrecht steeds vaker vruchteloos zien eindigen in de rechtbank.

Hoe functioneert onze samenleving; is die nog wel rechtvaardig en wat kunnen we doen om onszelf te behoeden voor een harde tweedeling?

Deze avond is onderdeel van de Expositie ‘Uitgedoofd en Ontzield’, door Joke Schot en Roland Huguenin samengesteld en ontwikkeld voor de Afrikaanderwijk Coöperatie in het Gemaal op Zuid. Mede mogelijk gemaakt door Gemeente Rotterdam.

 

Lees verder onder de foto

Woonopstand 17 oktober 2021 Rotterdam – © foto Joke Schot

SPREKERS
Inleiding en presentatie van deze avond wordt gedaan door Olivier van Nooten (journalist, docent, muzikant, rapper en dichter)

Rogier Scheltes werkt sinds 2001 bij Advokatenkollektief Rotterdam als advocaat. Hij is gespecialiseerd in woonrecht en arbeidsrecht. In die zaken staat hij uitsluitend huurders en werknemers bij. Hij is aangesloten bij de landelijke Vereniging Huurrecht Advocaten, Vereniging Rotterdamse Arbeidsrecht Advocaten en Vereniging voor Arbeidsrecht. Daarnaast is hij bestuurslid van de Vereniging van Sociaal Advocaten Nederland. Rogier vervangt Rosa Beets is jurist bij het Public Interest Litigation Project (PILP). Wegens corona moest zij afzeggen.

Ellen Verkoelen, is fractievoorzitter en hét gezicht van 50plus, dat met één zetel is vertegenwoordigd in de gemeenteraad van Rotterdam. Jaap Rozema is burgerlid in de gemeenteraad van Rotterdam en beleidsmedewerker Stichting Ondersteuning gemeenteraadsfractie Partij voor de Dieren. Beide politici verzetten zich tegen gentrificatie en sloop. Zij doen een appel op het collectieve gezonde verstand.

Lila Athanasiadou is architect, docent Social Practices bij Willem de Kooning, mede-initiatiefnemer van de Anti-Gentrification School en activist. Zij ondersteunt de activiteiten van Recht op de stad. Lila vervangt Mustapha Eaisaouiyen die bekend is geworden als de activistische bewoner uit de Tweebosbuurt, die nu actief  is als beleidsmedewerker bij de Socialistische partij. Ook hij moest afzeggen wegens corona.

REAZIONE
De avond wordt muzikaal omlijst door de Rotterdamse gitarist Jorrit Westerhof, die zich beweegt op het snijvlak van abstracte jazz, improvisatie en avant-garde.

VERDIEPING

Wat zijn mijn rechten als huurder, en hoe dwing ik die af bij mijn huurbaas? / Devi Smits | 27 augustus 2021

Wonen is een recht, blijf het vooral zo noemen / Rosa Beets en Jan de Vries | NRC 14 oktober 2021

Zo wordt wonen wél een recht / Josta van Bockxmeer | De Correspondent 7 december 2021

Rechter: meer ruimte voor burger / Jos Verlaan | NRC 2 februari 2022

Het recht op huisvesting | PILP-NJCM 8 september 2021

Interview VN-Rapporteur: ‘Sloop moet nu stoppen” | Recht op de stad 20 juni 2021

KIJKEN EN TERUGKIJKEN
Deze gespreksavond is live te volgen via YouTube en kan na de uitzending worden teruggekeken.

Expositie ‘Wederopbouw Kralingen’

In Galerie Kralingen is tot en met 13 maart 2022 een expositie over de wederopbouw in Kralingen te zien.

 

Oostzeedijk 1961 – Foto Ary Groeneveld, Stadsarchief Rotterdam

Veel mensen realiseren zich niet dat tijdens het bombardement van 14 mei 1940 ook een groot deel van Kralingen is verwoest. In tegenstelling tot het centrum werd hier in de wederopbouw wel veel woningbouw gerealiseerd.

Kralingen staat op dit moment centraal bij Platform Wederopbouw Rotterdam. Op de website staan artikelen over verschillende wederopbouwprojecten in Kralingen. Binnenkort verschijnen ook persoonlijke verhalen. Houd het programma op de website in de gaten.

Parallel aan de expositie worden enkele rondleidingen en lezingen georganiseerd. De eerste lezing zal gehouden worden in Galerie Kralingen (‘s-Lands Werf 121) op zondag 13 februari om 15:00 uur, waar oud-stedenbouwkundige Elizabeth Poot (1945) vertelt over de stedenbouwkundige ingrepen door de jaren heen en de kwaliteit van de woonblokken in het westelijk deel van Kralingen. Zij was gaf leiding aan diverse renovatieprojecten. Na afloop is er ruimte voor discussie.
Deelname aan de lezing kost 3 euro, ter plaatse te voldoen. U kunt zich opgeven door te mailen naar [email protected] onder vermelding van: lezing 13 februari.

Er is na afloop gelegenheid om de tentoonstelling te bekijken en een drankje te bestellen.

Locatie: Galerie Kralingen, ’s Lands Werf 121, Rotterdam

Datum: zodra culturele instellingen open zijn t/m zondag 13 maart 2022

Openingstijden: vrijdag t/m zondag van 13:30 tot 19:00 uur.

Reserveren: u kunt gratis reserveren via deze ticketlink

Terugkijken: boeklancering ‘operatie wooncoöperatie’

Donderdag 20 januari werd vanuit het Keilepand het nieuwe boek van Arie Lengkeek (mede-initiatiefnemer van Recht op de stad) en Peter Kuenzli gelanceerd, operatie wooncoöperatie. Kijk de boeklancering hier terug.

Met onder meer Francesco Veenstra (Rijksbouwmeester), Leonie Andriesse (Expert Wonen, Gemeente Rotterdam), Aart Cooiman (Sectorspecialist Bouw & Vastgoed, Rabobank) en Walter de Boer (bestuursvoorzitter Bouwfonds Property Development / BPD) en moderator Frans Soeterbroek.

Lees meer over of bestel het boek hier.

Over operatie wooncoöperatie:

Wonen is een grondrecht, geen handelswaar. De oplossingen voor het gebrek aan betaalbare woningen die markt en politiek voorstellen, pakken de symptomen aan, maar bieden geen structurele vernieuwing. Burgers kunnen ook zelf vormgeven aan andere, gezamenlijke manieren van wonen.

operatie wooncoöperatie stelt de gemeenschapseconomie centraal en positioneert de ‘wooncoöperatie’ als een derde alternatief tussen huur en koop. Het vertelt de geschiedenis van ons wonen; waarom de coöperatie uit beeld verdween en hoe de wooncrisis tot stand kwam.

Het boek documenteert tien bijzondere coöperatieve projecten en legt uit hoe dit soort projecten alleen kan ontstaan door bewuste keuzes vanuit het lokale bestuur. Het werkt toe naar een optimistisch, offensief, toepasbaar en haalbaar voorstel: uit de wooncrisis door gemeenschappelijk bezit.

Oproep aan huurders: praat mee over het sociaal statuut

Uitnodiging online bijeenkomst over het sociaal statuut in Rotterdam voor huurders van Vestia, Woonbron, Woonstad, Havensteder en SOR.

Woensdag 19 januari 19.15 – 20.00 uur via Zoom. Geef je op door te mailen naar je huurdersorganisatie.

[onderstaande uitnodiging is verstuurd door het GOH]

De gezamenlijke huurdersorganisaties uit Rotterdam (het GOH), woningbouwcorporaties en de gemeente Rotterdam zijn samen bezig met het opstellen van een Rotterdams sociaal statuut. Aanleiding is de manier waarop sloopprojecten in o.a. de Tweebosbuurt en Fazantstraat zijn aangepakt. Dat moet anders. Rechten en plichten van huurders, maar ook van corporaties en de gemeente moeten in alle gevallen gelijk zijn. Want dat kan nu per woningcorporatie verschillen. In een sociaal statuut schrijf je op wat voor iedereen in Rotterdam geldt. In andere gemeenten bestaat al een sociaal statuut.

Op dit moment praten we over de hoofdlijnen van een sociaal statuut. Daarbij staan de volgende vragen centraal:

  • Welke ingrepen in en aan de woningen gaan binnen het sociaal statuut vallen?
  • Hoe zit het met het recht op terugkeer bij sloop en renovatie?
  • Vanaf welk moment worden bewoners in het gehele proces meegenomen?
  • Onafhankelijke bewonersondersteuning, hoe gaat dat vorm gegeven worden en ingezet?

Eind januari willen we het eens zijn over deze vier hoofdpunten. Daarna gaan we verder aan de slag met de nadere invulling van deze uitgangspunten, oftewel het Rotterdamse sociaal statuut.

Op 19 januari willen we graag van huurders horen wat zij hiervan vinden en of we nog hoofdpunten/uitgangspunten vergeten zijn.

Die input nemen we dan mee in de verdere overleggen met de gemeente Rotterdam en de corporaties. Later in het jaar zullen we nog één of meerdere keren gezamenlijke bijeenkomsten organiseren over de nadere invulling van het sociaal statuut.

Noot van Recht op de stad: Afgelopen zomer omarmde wethouder Bas Kurvers ons voorstel voor een stedelijk Sociaal Statuut waarin de positie en rechten van huurders bij sloop- en renovatieplannen worden vastgelegd. Momenteel wordt er overlegd met de huurdersorganisaties van de vijf grote woningcorporaties over het vormgeven van het sociaal statuut. Ons streven is dat in het sociaal statuut ook de rechten van andere bewoners die te maken krijgen met herstructureringsplannen – particuliere en tijdelijke huurders en eigenaar-bewoners – worden vastgelegd. Lees hier meer.

Boekpresentatie ‘operatie wooncoöperatie’

In de week van 17 januari verschijnt het boek operatie wooncoöperatie – uit de wooncrisis door gemeenschappelijk bezit, geschreven door Arie Lengkeek en Peter Kuenzli. Arie en Peter richtten in 2017 Het Rotterdams Woongenootschap op, Arie is daarnaast ook mede-initiatiefnemer van Recht op de stad.

Het boek wordt op 20 januari online gepresenteerd via een livestream van AIR vanuit het Keilepand te Rotterdam. (stel een herinnering in)

MetArie LengkeekPeter KuenzliFrancesco Veenstra (Rijksbouwmeester), Leonie Andriesse (Expert Wonen, Gemeente Rotterdam), Aart Cooiman (Sectorspecialist Bouw & Vastgoed, Rabobank), Walter de Boer (bestuursvoorzitter Bouwfonds Property Development / BPD), TBA
Moderator: Frans Soeterbroek

Over operatie wooncoöperatie:

  • Deze urgente publicatie biedt een weg uit de huidige wooncrisis via structurele verandering in het woonbeleid
  • Draagt concrete voorbeelden aan uit verleden én heden van hoe wonen collectief kan worden georganiseerd
  • Bevat origineel kleurbeeld van internationale voorbeelden van wooncoöperaties

Het boek operatie wooncoöperatie is een uitgave van uitgeverij trancityXvaliz, hier kun je meer lezen en het boek bestellen.

operatie wooncoöperatie gaat ook op boekentournee langs vier andere steden: Amsterdam (17 januari), Groningen, Nijmegen en Eindhoven. Updates hier.

Gerard: “Ik laat me niet intimideren”

© Foto Joke Schot juni 2021

In de serie ‘Wonen in blessuretijd – verhalen van Rotterdammers’ vertellen bewoners over hun persoonlijke wooncrisis. Deze keer het verhaal van Gerard (83) uit de De la Reystraat in de Tweebosbuurt.

Gerard is geboren in de Johannes Brandstraat. In zijn eerste levensjaar verhuisden zijn ouders naar de De la Reystraat, even verderop. Daar is hij altijd blijven wonen. Tijdens de renovatie in 1987 schoof hij door naar een woning aan de overkant die al was opgeleverd. “Aan mijn woning mankeert niets. Er is wat achterstallig onderhoud, als gevolg van opzettelijke verwaarlozing, maar deze woningen kunnen nog jaren mee.”

De De la Reystraat ligt tussen de Pretorialaan en de Putselaan en is zo’n 500 meter lang. Het laatste gedeelte van de straat, huisnummers 74 tot 110, is aan beide zijden bebouwd met gesloten bouwblokken. De honderd jaar geleden gebouwde portiekwoningen werden in 1987 grondig gerenoveerd. Dit jaar is de oneven zijde opnieuw ‘cosmetisch’ gerenoveerd. De even zijde zal binnenkort worden gesloopt en vervangen door dure koopwoningen.

Het oude politiebureau op het Afrikaanderplein was in de oorlog een gaarkeuken. Daar werkte toen een oom van me. Af en toe kregen we een extra schepje bietenpulp van hem. Tijdens de hongerwinter raakte ik verzwakt. Na de oorlog ging ik naar het Bio-Vacantieoord om aan te sterken.

Mijn vader was een gezonde, vrolijke vent met een weelderige haardos. In de oorlog werd hij weggevoerd naar Duitsland, waar hij te werk werd gesteld in een locomotieffabriek van Henschel in Kassel. Die fabriek werd veelvuldig gebombardeerd door geallieerde vliegtuigen. Vele dwangarbeiders vonden daar de dood. Als ze zich na zo’n aanslag weer naar buiten waagden, zagen ze de uiteengereten lijken in de bomen hangen. Als voeding kregen ze soep gemaakt van wat snippers kool waarin een druppeltje vet dreef. Tandeloos en kaal keerde hij na vier jaar terug naar huis. Ik herkende hem niet meer. Als jochie begreep ik dat niet goed. Op zijn sterfbed heeft hij deze gruwelijke ervaringen aan mij verteld. In 1971 is hij overleden.

Mijn oudere broer Piet werd in 1946 op 21-jarige leeftijd uitgezonden naar Nederlands Indië, om deel te nemen aan de politionele acties. Hij was getalenteerd, speelde in een bandje en kon prachtig tekenen met Oost-Indische inkt. Na zijn terugkomst zou hij naar de tekenacademie gaan. In mijn huis hangen enkele van zijn pentekeningen aan de wand.
Hij zat als chauffeur bij de aan- en afvoertroepen en liet zijn leven in een hinderlaag. Toen hij voor patrouille rondreed in een jeep, maakte een over de weg gespannen staalkabel wreed een einde aan zijn dromen.
Mijn ouders kregen het bericht op mijn moeders verjaardag. “Hadden ze mij maar genomen. Ik heb toch niets meer te verliezen” zei mijn vader toen. Mijn ouders waren gebroken. Piet liet twee kinderen na en ligt begraven in Batavia.

Na de oorlog was de buurt één grote clan. Iedereen hielp elkaar. Zomers zaten we vaak lekker op het stoepje met elkaar te kletsen. Om de beurt zetten buren koffie voor elkaar. Op Koninginnedag was de buurt versierd met vlaggetjes en er werd volop gevlagd en gefeest. Op straat stonden lange tafels met hapjes en drankjes. Overal klonk muziek en werd er gedanst.

Mijn zus is een jaar ouder. Ook zij is een ouwe taaie en ze maakt nog vaak buitenlandse vakantiereizen. Af en toe komt ze samen met haar dochter naar de botanische tuin.

Ik ben bij mijn moeder blijven wonen. Toen ze blind werd heb ik haar jarenlang verzorgd tot ze in 1981 overleed.
Na haar overlijden heb ik de woning opgeknapt en gemoderniseerd. Daar had ik al zo’n 10.000 gulden aan uitgegeven en ik zou gaan beginnen aan het aanleggen van cv, toen het bericht kwam dat er een renovatie op handen was. Mijn eigen verbouwingen werden goedgekeurd en daar kreeg in 8.000 gulden voor terug. Heel netjes.

Een huwelijksleven  heb ik nooit gehad. Door de jaren heen had ik wel verschillende relaties. De eerste was met een buurmeisje. Zij was aan heroïne verslaafd. Uiteindelijk gaf dat veel narigheid en problemen. Ze is allang overleden. Daarna had ik een relatie met een overbuurvrouw. Ook zij is niet oud geworden. Mijn voorlaatste vriendin bleek op mijn geld uit te zijn, dus die relatie moest ik afbreken.
Mijn huidige vriendin, een Antilliaanse, ken ik via de botanische tuin. Zij  is een heel stuk jonger dan ik, en dat gaat goed. Haar kinderen wonen nog thuis. We zijn alweer vijf jaar bevriend en we zien elkaar regelmatig.

Ik was één van de eersten die corona opliep. Weinig last van gehad. Na een week kwam de huisarts langs om te informeren hoe het ging. Als het met u net zo goed gaat als met mij, dan heeft u niets te klagen.

Ik heb een opgeruimd karakter en ben heel flexibel. Dat moet ook wel. Als je gaat zitten janken wanneer alles om je heen is weggevallen, schiet het niet op. Het heeft geen zin om te gaan zitten somberen. Uiteindelijk moet je je problemen toch zelf oplossen.

Na school heb ik zes jaar voor de gemeente gewerkt en kreeg toen ook een hoveniersopleiding. Op mijn negentiende hield ik dat voor gezien. Toen ben ik op de avond-tekenschool opgeleid tot plaatbankwerker en was ik lange tijd werkzaam als isolatieplaatwerker.  Mijn vader was radiomonteur. Dat vak heeft hij ook aan mij geleerd, want ik was goed in schema’s lezen. Zodoende ben ik een tijd radio- en tv-monteur geweest, nadat ik door een kennis werd gevraagd om in te vallen als storingsmonteur. Daarnaast was ik ook nog timmerman en metselaar.

Sinds ik rond mijn veertigste een medicijnvergiftiging had, gebruik ik geen medicijnen meer. Dertig jaar had ik last van zware migraine-aanvallen. Binnen zitten is niets voor mij. In de buitendienst ging het veel beter. Ik heb nooit gerookt of gedronken. Sinds ik vegetariër ben, voel ik me zo gezond als het maar kan zijn. Ik mankeer nooit wat.

Na de renovatie in 1987, was dit een schitterende buurt met prachtige woningen. Daarna is er nauwelijks iets aan onderhoud gedaan. Vestia heeft de boel hier opzettelijk laten verpauperen. In 35 jaar tijd is de achterkant zeggen en schrijven één keer geschilderd, de straatkant twee keer en het trappenhuis is een keer opnieuw gedaan, inclusief vernieuwing van het vloerzeil. Als er dingen kapot gaan, repareer of vervang ik dat zelf.
Aan de achterkant heb ik een wijds uitzicht. Op het enorme binnenterrein groeit en bloeit er van alles in moestuintjes, maar het terrein is ook zwaar in verval geraakt. Er is nooit enig toezicht geweest.
Het is eeuwig zonde dat ze die hele buurt hebben laten verhabbezakken. Dat was helemaal niet nodig geweest. Aan mijn woning mankeert niets. Deze woningen kunnen nog jaren mee.

Ik woon in een grandioos huis in een rustige buurt. Mijn huis is goed geïsoleerd, waardoor ik hele lage stookkosten heb. Aan mijn kant van de straat zijn de woningen bij de renovatie luxueuzer opgeknapt. Toen de woningen aan de overkant een jaar later werden aangepakt, moest het goedkoper. De oneven zijde is dit jaar opnieuw ‘cosmetisch’ gerenoveerd. Op het oog lijken dit nu nieuwe woningen, maar schijn bedriegt: op de oorspronkelijke gevels is een laag isolatiemateriaal geplakt, die is afgedekt met een laag steenstrips. Het stelt niet veel voor. De entrees zijn nu voorzien van een glazen pui. Inpandig zijn de woningen nauwelijks vernieuwd. Hier en daar zijn nieuwe keukens geplaatst of nieuwe betegeling in de badkamers. Dat is het wel zo’n beetje.
De woningen aan mijn kant van de straat voldoen niet meer aan de eisen van deze tijd. Toch zijn het allemaal precies dezelfde huizen, die in 1921 werden gebouwd. Dat is gek.

© Foto Joke Schot juni 2021

Ik ben altijd omgegaan met mensen in de buurt en ben nog altijd actief in de wijk. Bijna iedereen kent me. Eerst had ik vooral Hollandse kennissen. Na de renovatie kwamen er veel mensen in de straat wonen met een migratie-achtergrond. Die mensen hebben niets met Koninginnedag, maar ik kon prima met ze opschieten en had er leuke buren aan. We waren en bleven allemaal aan elkaar gehecht in deze buurt.
Ik had goed contact met mijn Turkse buren, die 45 jaar naast mij hebben gewoond. Als het nodig was, repareerde ik hun tv. De buurvrouw maakte vaak de heerlijkste hapjes voor mij.

Het mooie aan deze wijk is de samenhang van alle nationaliteiten en dat je wat van elkaar kan leren. Dat zie je ook op de Nelson Mandela school, waar kinderen van alle nationaliteiten zonder ruzie met elkaar spelen. Ik wou dat alle mensen zo waren. Dat ga je toch niet kapot maken, terwijl er al zoveel discriminatie is in de wereld.

De meeste bewoners zijn eruit getreiterd. De advocaat van Vestia zegt natuurlijk dat dat niet waar is. Mijn buurman kwam huilend naar me toe en vertelde dat ze hem zo onder druk hadden gezet, dat hij was gezwicht en er toen maar mee had ingestemd om te verhuizen. Dat had hij nooit moeten doen, want hij stond in zijn recht. Er  waren 17 bewoners die van de rechter niet uit hun huis mochten worden gezet.

Ik ben de allerlaatste oorspronkelijke bewoner. Vestia kent mijn standpunt. Ik werk niet met ze mee. Je zult toch een keer moeten verhuizen, zeggen ze dan. Naar de Zuiderbegraafplaats ja, maar daar wacht ik nog een paar jaartjes mee, als je het niet erg vindt.

===== ===== ===== ===== =====

Lees ook Uitspraak hoger beroep Vestia genadeklap voor de Tweebosbuurt over de rechtszaak die door Vestia werd aangespannen tegen Gerard Bijlsma

===== ===== ===== ===== =====

Ik ben nu zo’n 34 jaar vrijwilliger. Mijn leven is er mee verbonden, kun je wel zeggen. Vanaf 1987 werk ik in de Botanische tuin Afrikaanderwijk, waar ik de plantjes zaai, verspeen en opkweek. Omdat de tuinman was overleden zou ik een paar daagjes komen helpen, maar ik zit er nog steeds. Deze mooie tuin is een rustpunt voor de vele bezoekers. Je hoort hier niets van het verkeer en waant je in de natuur.
Sinds vorig jaar doe ik mee met Stadstrainers. Toen was het thema contact tussen ouderen en jongeren. Ik liep met schoolkinderen door de buurt en vertelde verhalen over vroeger. Dit jaar worden de ouwetjes onder elkaar, in beeld gebracht. We gaan met een tablet op stap om foto’s te maken en daar worden later teksten bij gemaakt.
Toen ik 25 jaar bij de gemeente in dienst was als vrijwilliger, ontving ik uit handen van burgemeester Aboutaleb een Erasmusspeld voor trouwe dienst.

Ik ben heel erg praktisch ingesteld en koop bijna nooit nieuwe spullen. Dat hoeft ook niet. Meestal krijg ik wat ik nodig heb, of ik vind het afgedankt op straat. De meeste kapotte spullen kan ik zelf repareren. Soms maak ik zelf wat ik nodig heb. Aan kinderen maken ben ik nooit begonnen. Veel stiefkinderen heb ik wel.

Ik ben volledig aan deze wijk gebonden en bewaar dus positieve en negatieve herinneringen aan mijn buurt. Ik ben nog 100% gezond en wil tot de laatste snik in de botanische tuin blijven werken. Tot de heer mij tot zich neemt, bij wijze van spreken, maar daar heb ik geen haast mee. Ik zie nog voldoende perspectief.

© Roland Huguenin december 2021

 

© Foto Joke Schot juni 2021

Pagina 2 van 6

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén